That's Y By Steak & Cheeze

ว่าแล้วเราก็ได้ฤกษ์มาเขียน blog กะเค้าซะที.. ที่เลือก exteen ก็จริงๆ แล้วไม่ได้เพิ่งมารู้จัก แต่คุ้นเคยมาได้สองปี (ว่าด้วยการเยี่ยมเยียนบล็อกพี่บลู) หุหุ

prologue บทนี้เรียงร้อยด้วยความตั้งใจ
แม้อาจจะผสมความขี้เกียจบ้างเป็นบางครั้งเพราะพยายามจะไม่แตะคอมให้มันมากไปกว่านี้
แต่ด้วยคิดถึงที่บ้าน.. เพราะคนไปกับคนอยู่ ความรู้สึกมันต่างกันนะ..
หลายคนที่ไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้คงไม่รู้ ขอโทษที่ไม่ได้มาทำให้เร็วกว่านี้นะคะ

เค้าว่ากันว่าช็อกโกแลตที่ทำเป็นชิ้นแรกในชีวิตจะเจือความเศร้าของคนทำไว้ด้วย..
มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับ Prologue เท่าไหร่หรอก แต่ความที่ว่าเป็น"ครั้งแรก" ที่ทำเหมือนกันเลยหวังว่า
มันจะไม่เศร้าเท่าไหร่นักนะ หะหะ

เอาล่ะ.. สเต็กกับชีส.. ใครเคยกินด้วยกันมั่ง ในฐานะที่ตัวเองยังมะเคยกิน
ก็คิดว่ามันเป็นอะไรที่ไม่น่าจะไปกันได้นะ แต่ที่ตั้งชื่ออย่างนี้ไม่ใช่เพราะคิดจะกิน
แต่เพราะตั้งบล็อกขึ้นมาเขียนไดฯ กับลงเรื่องที่เพื่อนที่นิสัยอย่างกะอยู่กันคนละโลกแต่งไว้
(มันขี้เกียจพิมพ์แล้วอัพเอง เดือดร้อนตูอีก แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ขาดแคลนอะไรจะอ่านพอดี)

บล็อกนี้แด่คุณพ่อคุณแม่ที่เคารพรัก บวกญาติพี่น้องทั้งหลายที่รอคอยการกลับไปของข้าเจ้า
แม่บอกให้เขียนเมล์ไปหาพ่อบ่อยๆ เล่าเรื่องว่าทำอะไรเจออะไรมามั่ง แต่ก็ไม่เคยได้ส่งซักที
ยอมรับว่าหนึ่ง ตัวเองปกติไม่ใช่คนที่มาเขียนอะไรในสมุดทุกวันอย่างไดอารี่ ยิ่งอยู่ๆให้ส่งเมล์ทุกวันคงไม่ไหว
แต่ไม่ใช่ว่าไม่อยากทำ แต่มันเหมือนกับเปลี่ยนนิสัยไปเลย มันก็ต้องปรับกันนิดหน่อย
แล้วตอนนี้คิดได้แล้ว ก็เลยมาเขียนบล็อกลงอินเตอร์เน็ตซะ เพื่อคนที่รออยู่
และเพื่อใครอีกหลายๆ คนที่ผ่านไปผ่านมาไม่ว่าบังเอิญหรือตั้งใจ ได้หรือไม่ได้รับเชิญ เราก็ยินดีต้อนรับค่า

ท่านชีส (เพื่อนที่เป็นเจ้าของนิยาย) ฝากมาสวัสดีและฝากติดตามเรื่องด้วย
ฝากเตือนเผื่อวันไหนคนอัพมาลงเรื่องช้า (น่านน ฝากด่าตูใช่มั้ย ไอ้เพื่อนxxx) และก็อื่นๆ อีกมากมาย

ระหว่างยังไม่ได้ลงไดอารี่ ขอไปปรับแต่งธีมกับจัดการหน้าตาบล็อกก่อนนะคะ

ด้วยรัก เคารพ และคำขอโทษแด่คนรอค่ะ

ลูก

edit @ 13 Oct 2007 03:35:43 by steak.an.cheeze